Έλα τώρα χέρι μου δεξί κείνο που σε πονεί δαιμονικά ζωγράφισέ το
αλλ' από πάνω βάλ' του Το ασήμωμα της Παναγίας
πόχουν τη νύχτα οι ερημιές μες στα νερά
του βάλτου


Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2008

Προσέξτε τους παρακάτω στίχους του Αλκίνοου Ιωαννίδη:
"Όσα η αγάπη ονειρεύεται, τ' αφήνει όνειρα η ζωή".
Δηλαδή να το πω αλά Αλκίνοο, "όνειρο ήτανε"! Και συνεχίζει...
"Μα όποιος στ' αλήθεια ερωτεύεται κάνει τον πόνο προσευχή
βαρκούλα κάνει το φιλί και ξενιτεύεται".
Η φυγή. Η λύση. Η λύτρωση. Το ανεκπλήρωτο ενός αληθινού έρωτα, που υπερβαίνει το σαρκικό.
Εμείς βάζουμε τα όρια εκεί που πρέπει να μπουν. Ή άλλοτε αναγκαζόμαστε να τα τηρήσουμε αν υπάρχουν από μόνα τους. Μα το πιο ανώδυνο είναι να μην μπούμε στη διαδικασία να τηρήσουμε ή να τοποθετήσουμε όρια σε μία σχέση.
Το άβατο του στόματός σου εγώ δεν πάτησα. Τις Καλλιπάτειρες εγώ δεν τις γουστάρω...

Δεν υπάρχουν σχόλια: