Έλα τώρα χέρι μου δεξί κείνο που σε πονεί δαιμονικά ζωγράφισέ το
αλλ' από πάνω βάλ' του Το ασήμωμα της Παναγίας
πόχουν τη νύχτα οι ερημιές μες στα νερά
του βάλτου


Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

Η άλλη όψη της φθοράς

Ασκήμια...
Τραβούσε τα μάτια μου η εικόνα γυμνασιοκόριτσων με πανύψηλες γόβες, που δεν μπορούσαν καν να τις περπατήσουν, με ντύσιμο εκτός ηλικίας, ένα άκομψο πράγμα... θλίψη, μόνο θλίψη। Νέα κορίτσια, με τη ζωή μέσα τους κι επάνω τους, κρύβονται πίσω απ' τα υπερβολικά φτιασιδώματα και τα άβολα ρούχα। Γιατί; Γιατί ετούτη η επιλογή; Αν υπάρχει σωστό και λάθος, ποια είμαι εγώ να το καθορίσω; Μόνο τους λόγους τούτης της επιλογής... αρκεί। Είναι μίμηση; Είναι άποψη; Αντίδραση; Ο δρόμος του καθενός είναι διαφορετικός, ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω। Ο προσωπικός παράδεισος κερδίζεται διαφορετικά για τον καθένα। Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ευτυχία δεν κρύβεται στην επιφάνεια।

"Τ' άλογα στ' αλώνια
καλπάζουν και ιδρώνουν
πάνω σε σκόρπια κορμιά।
Όλα πηγαίνουν εκεί
και τούτη η γυναίκα
που την είδες όμορφη, μια στιγμή
λυγίζει δεν αντέχει πια γονάτισε।
Όλα τ' αλέθουν οι μυλόπετρες
και γίνουνται άστρα"।

Γ। Σεφέρης - Θερινό Ηλιοστάσι Α', Τρία Κρυφά Ποιήματα

"Τίποτε δε γίνεται να διαφύγει τη μοίρα του। Ακόμη και τούτη η γυναίκα। Λέω πως ο Σεφέρης θέλει να προσδιορίσει μια συγκεκριμένη γυναίκα, την Κίρκη ίσως, αυτό το σύμβολο της γυναικείας αλαφρομυαλιάς κι αυταρέσκειας, την ηδονική Κίρκη, τ ο έ ν σ τ ι κ τ ο κ α ι τ ο ν κ α η μ ό τ ο υ α ι σ θ η σ ι α σ μ ο ύ । Ποτέ δε φαντάστηκε, μέσα στην π ε ρ ι ο ύ σ ι α ομορφιά της, πως η ηδονή που μπορούσε και χάριζε ήταν η ά λ λ η ό ψ η τ η ς φ θ ο ρ ά ς ।" - Κ। Παπαγεωργίου।

Δεν υπάρχουν σχόλια: